Vandaag is weer een slechte dag waarin alles moet en weinig mag: opstaan, tanden poetsen, even snel een plas: vreemd dat dat ooit eenvoudig was. Zonder ontbijt nog steeds geen trek, ze ademt raar, voelt zich gek. Zoveel te doen maar helemaal geen fut, haar volle hoofd draait overuren diep beneden in de put laat haar brein zich niet meer sturen. Op de bank schrikt ze even later wakker zonder lach; er zitten godverdomme teveel uren in een dag.