Knerpen

Vandaag heb ik voor het eerst in lange tijd het woord knerpen weer eens gedacht. Dat gebeurde toen ik door de sneeuw naar de brievenbus liep. Knerpen: wat een mooi werkwoord! Het is een onomatopee, een klanknabootsend woord. En dat klopt precies want mijn schoenen knerpten in de sneeuw. Knerpen, knerpte, geknerpt. Als je dat leest, hoor je me aankomen in de sneeuw. En als ik vlakbij ben roep ik ‘koekoek’ om het oorgasme compleet te maken. Mijn telefoon beept met een moderne onomatopee. Deze ukkie is klaar. Ik bewaar mijn tekst: klik klik…

ton

© snolite 2019

Delen? Graag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *